Wat typeert een grootse denker? Niet per se dat zij of hij bij leven succesvol en beroemd was. De meeste vrouwelijke filosofen werden tijdens hun leven genegeerd of geridiculiseerd. En ook een denker als Nietzsche kreeg pas bijval nadat hij geestesziek was geworden en vervolgens overleed. 

Ook niet dat zij of hij filosofie heeft gestudeerd en zodanig ingewikkeld spreekt en schrijft dat de leek wel overtuigd moet zijn dat de denker groots is. Immers: die lijkt niet te begrijpen. De geschiedenis is vol van autodidacten met overtuigende ideeën, briljante denkers die hun studie niet afrondden, en filosofen die verdacht toegankelijk formuleren. 

Is het dan het voorbeeldige leven van zulke denkers? Ook dat niet. Sartre en De Beauvoir bedachten prachtige filosofieën, maar richtten met hun ‘vrije liefde’ veel schade aan onder studentes en maakten zeer bedenkelijke politieke keuzes. 

Wat we hier als ‘groots denken’ beschouwen, is een gedachtengoed dat ons ook vandaag de dag nog kan bijlichten wanneer we proberen om waarheid te vinden, ‘goed’ te leven, en gelukkig te worden. En als de levens van de filosofen die we hier bespreken spannend en boeiend waren – wat vaak het geval is – des te beter. Dat maakt de colleges in deze reeks alleen maar aangenamer. 

Leergangopbouw: